Oczy… zza zielonego liścia

Oczy

Zza zielonego liścia czyjeś oczy wypatrują,
jak ludzie miłością piękne domy budują,
a potem nienawiścią, złością, zazdrością rujnują.

Zza zielonego liścia czyjeś oczy spoglądają
na ludzi, co wciąż siebie nawzajem odtrącają
i krzywdą, pogardą sobie dokuczają.

Zza zielonego liścia czyjeś oczy wypatrują,
jak ludzie przed miłością się hamują,
a potem ciągłą samotnością denerwują.

Zza zielonego liścia czyjeś oczy spoglądają
na ludzi, co wciąż nienawiścią drugiego oblewają
i przed iskrą nadziei swe serca chowają.

Zza zielonego liścia czyjeś oczy wypatrują
jak ludzie w swych sercach złość hodują,
a potem ciągłymi łzami czas marnują.

Zza zielonego liścia czyjeś oczy spoglądały
na zepsuty szarością ludzki świat cały,
a potem współczuciem gorzko zapłakały…

kotek :)

Tulipan

Człowiek i morze

Latarnia

Jezioro

Jezioro łez

Kupiłam garść skromności w sklepie,
Zszyłam swoje skrzydła,
które słowem zostały podcięte.
Skleiłam swoją wiarę w siebie
i wyruszyłam drogą zapomnienia.

Mój cień był moim przewodnikiem,
nadzieja drogowskazem.
Trafiłam do miejsca moich
skrytych dawnych marzeń.

Ujrzałam swój dawno zapomniany dom,
na skale wspomnień zbudowany,
miłością powlekany
i zapłakałam tęsknoty łzami.

Usiadłam nieopodal na kamieniu samotności
Wbijając wzrok w kwitnący las czułości
i czekam tak trwając,
czekam na … jutro.

niebo

“Od tego było trzeba zacząć: niebo.
Okno bez parapetu, bez futryn, bez szyb.
Otwór i nic poza nim,
Ale otwarty szeroko…”

piórko

Anioł

Przyszedł do mnie anioł biały,
ale trochę ręce mu drżały.

Łza popłynęła po policzku,
serce zabolało od ścisku.

Otworzył złote drzwi,
za którymi stałeś Ty.

Stanęłam przed Tobą,
zostawiając wszystko za sobą.

I wkroczyłam wprost w sam środek….
miłości….

łabędzie

budzik

Błysk świec, księżyca blask,

pocałunek, śmiech i nagle trzask

Otwierasz oczy i tylko ciemność,

a w oddali słyszysz dźwięk… budzika